Sunday, September 30, 2012

Teiti

Í gær var partí hjá vini mínum og það var haldið á sveitabænum hans. Aldrei séð eins fallegann stað, og ég í heimsku minni tók engar myndir haha. Ég mætti þarna og var á stundinni rekinn upp á hest í fyrsta sinn í lífinu mínu. Fáránlega gaman að vera að rölta um á hestum með góðum vinum.
Þetta var s.s. sundlauga partí eins og flest öll partí hérna í Mexíkó og þau eru þannig að það henda allir öllum útí. En já það var rosalega skemmtilegt.

Shit hvað ég er glataður bloggari, ekki að nenna þessu helvíti.

Í gær var fyrsti dagurinn í dvöl minni hér í Tapachula sem ekki ringdi. Venjulegru dagur hér er þannig að hitinn rís hægt og rólega og er hæstur í kringum tvö leitið. Þá er hitinn sirka 35-40 gráður. Síðan uppúr fjögur eða fimm byrjar að rigna massívt, þrumur eldingar og allur pakkinn, ég hef horft upp á göturnar breytast í fljót á nokkrum mínútum.

Á meðan þetta er í gangi er ennþá svona 30 stiga hiti þannig manni verður alls ekki kallt ef þaður lendir í svona stormi, ekki mér allaveganna... þessir mexíkanar eru alltaf að kvarta undan kulda.

Gaman að segja frá því að núna er ég að skrifa restina af þessu bloggi í símanum því klukkan er núna 16:33 og nú er mesti stormur sem ég hef séð. Rafmagnið fór af og þar með tölvan sem ég var í. Húsið titrar undan þrumunum og himininn blossar á 20 sekúndna fresti vegna eldinga. En ég nenni ekki að skrifa meira því það er drulluleiðinlegt að skrifa svona í símanum.

Wednesday, September 26, 2012

Shit happens

Í heimsku minni ákvað ég að fara út að skokka um hádegi í Tapachula, þegar sem sólin er hæst á lofti og hitastigið í kringum 35-40 gráður. Gat síðan ekki staðist freistingunna að skella mér í sundlaugina og slaka aðeins á. Þessi snilldarlega ákvörðun um að fara í sundlaugina og liggja á vindsæng í svona tíu mínútur kostaði mér það að líta út eins og Homeblest kex, nema rauður. Ég hef aldrei á æfinni verið jafn sólbrenndur, í tvo daga gat ég ekki verið í bol og er búinn að sleppa skóla. En nú er þriðji dagurinn og þetta er allt að lagast, þökk sé svona 10 kílóum af Aloe Vera og einhverju illalyktandi kremi sem að mamma mín gaf mér hérna. Ég lít ennþá alveg fáránlega út en mér líður mun betur.



Að betri fréttum þá er ég búin að laga tölvunna mína jeiiij



Saturday, September 22, 2012

9 dagar án bloggs

Loksins loksins nenni ég að setjast niður og skrifa, þetta verður ekki langt og ég mun ekki segja frá öllu sem er búið að gerast. Því ég er latur.
Hlutirnir ganga vel hérna í Tapachula, hver dagurinn á fætur öðrum er betri en sá fyrri og sama gildir um spænsku kunnáttu. Mér líður eins og ég sé orðinn partur af fjölskyldunni hérna og ég er kominn með ágætis vinahóp.

15. sept var þjóðhátíðardagur mexíkóbúa og hér var haldin stór veisla sem ég asnaðist til að taka engar myndir í þannig að ég verð að mála mynd með orðum. Allt húsið var fyllt af fánum og hlutum í fánalitunum. Ég keypti mér sombrero því að maður getur nú varla verið mexíkani án sombrero. Hér ilmaði allt af mat og hvergi sást í borð án þess að á því var matur og drykkir. Hér var spiluð tónlist og allir dönsuðu, þar á meðal ég, langt fram á nótt.

En að sorgarfréttum, tölvan mín gaf upp öndina í dag og mig grunar að móðurborðið sé farið og ég sem Apple fanboy græt mig í svefn.

Thursday, September 13, 2012

Fernanda að gera sig tilbúna fyrir sjálfstæðisdag Mexíkó


Sunday, September 9, 2012

Fiesta

Laugardagurinn byrjaði með því að ég og hinir skiptinemarnir fórum í danskólann okkar klukkan 10, við vorum búin að fá að vita að skólinn væri að bjóða okkur velkomin með einhverskonar kynningu. Við vorum einnig búin að gera smá kynningu um löndin okkar. Þegar við komum þangað sáum við að það var búið að stilla upp Marimba, trésláttarhljóðfæri, og ýmsum öðrum hljóðfærum í lítið horn í ganginum í skólanum.

video
Ég að sýna snilldarlega myndbandsupptöku hæfileika með puttanum mínum


Við fengum einnig sér danssýningu sem var full af sér mexíkönskum dönsum, við munum læra allavega tvo þeirra og sýna fyrir framan fullt af fólki.

Síðan í eftirmiðdeginum var afmælisveisla litlu systur minnar, hún varð 10 ára síðastliðin miðvikudag. Mexíkanskar afmælisveislur samanstanda af fjórum mikilvægum atriðum:

Fullt af fólki



Besti matur í heimi



Dans

video


og kaka í andlit









Tuesday, September 4, 2012

Dansi dans

Í dag fór ég með hinum AFS krökkunum hérna í dans tíma, það var frekar skrautlegt, þetta er partur af því að læra mekíkóska menningu. Við munum einnig læra á trésláttar hljóðfæri sem er frá Chiapas sem er staðurinn sem ég er á. En þetta munum við gera tvisvar í viku, fjóra tíma í senn, allt árið. Í janúar er síðan sýning sem við munum vera aðal dansararnir. FML. 










Eftir fyrsta tímann fórum við að fá okkur að borða, nema drengurinn sem var að keyra okkur sá Mariachi söngvara á gangstéttinni og lagði bílnum við þá. Svo byrjuðu þeir að syngja fyrir okkur: 

video
Aðeins 20 pesoar fyrir þessa snilld




Við fengum okkur síðan gúrmell tacos

Sunday, September 2, 2012

Fyrsta helgin


Helgin byrjaði vel, við vöknuðum nokkuð snemma til að fara að skoða píramídarústir fyrir sögu heimavinnu. Fáránlega nett hvernig þetta var allt opið fyrir almenning ag maður var að príla á 3000 ára gömlum rústum.

Tré lífsins samkvæmt Maya held ég 

Marco (bróðir minn), Andres og Pablo (bekkjarfélagar)

Svo fallegt allt

Eftir það fórum við að undirbúa fyrir kvöldið, það var nefnilega sameiginlegt velkomu partý fyrir mig og afmæli fyrir stelpu í bekknum mínum. Við þurftum að setja saman tjald og gera allt tónlistardót ready. Ekki byrjaði samt vel því að vana hér í Tapachula byrjaði að rigna í eftirmiðdaginn, og það ringdi slatta. En þegar stytti upp byrjaði fólk að láta sjá sig, það var allt frekar dautt fyrr en ég og Marco fórum í sundföt og gerðum þetta að pool party. Ég skemmti mér konunglega, í mexíkönskum party-um eru allir að dansa allir að borða geeeðveikan mat og að skemmta sér.

Alltof gaman

 Nú í dag er sunnudagur og ég er loksins kominn með mexíkanst númer hérna úti. Mamma mín reddaði því á meðan ég og nokkrir strákar voum að taka til eftir party-ið, skemmtilegt hvernig 10 manns ákváðu að skilja sokkana sína eftir hérna í drullunni sem myndaðist í rigningunni. Sundlaugin er ógeðsleg því það er fullt af köku og drullu eftir að fólk var að þrífa af sér leifarnar eftir matarslag. 


Smá þrif

Wednesday, August 29, 2012

Ljúfa líf

Maður finnur ekki betri leið til að slaka á heldur en að fara í nætursund

Sætustu stelpurnar

Búnar að vera að í klukkutíma að reyna að tala við mig með orðabækurnar sínar, ákváðu að skella þeim á hausinn sinn :)

Tuesday, August 28, 2012

Ég er frægur

Í dag var fyrsti skóladagurinn, krakkarnir hérna eru svo skemmtilegir. Það vilja allir tala við mig og kynnast mér, þegar maður hittir stelpur kyssir maður þær á kinnina og ég er að fara fá verk í bakið á að beygja mig niður til að heilsa svona mörgum stelpum. Ég skildi eiginlega ekki neitt sem að kennararnir voru að segja, bekkjarfélagarnir hjálpuðu mér eitthvað en enskukunnáttan hjá þessu fólki er ekkert til að monta sig af. Marco, bróðir minn, er sá sem hefur hjálpað mér mest þessa fyrstu daga. Í hádeginu fór ég í blak, í þrjátíu stiga hita... fullklæddur, ekkert sérstakega þægilegt en það var nú samt skemmtilegt. Ég skildi mest í seinustu tveimur tímunum sem voru stærðfræði og enska, þau eru sirka ári á eftir í stærðfræðinni og svona 5 árum á eftir í enskunni. Þegar ég kom heim var ég svo andlega úrvinda að ég sofnaði í 2 tíma. Mig grunar að það sé verið að fara halda partý fyrir mig á laugardaginn en ég veit ekki :)

Sunday, August 26, 2012

Tapachula

Að labba út úr flugvélinni á flugvellinum í Tapachula er eins og að labba á vegg, það er ekki hægt að lýsa hitanum og rakanum hér, og nú segja mér allir að það eigi eftir að vera 20x verra um hádegi á morgun. Ég er s.s. kominn til fjölskyldunnar minnar og hún er frábær, ég var svo glaður að sjá þau bíða eftir mér á flugvellinum mér stórt skilti sem á stóð Lárus. Jafnvel þótt ég byrji ekki í skólanum fyrr en á þriðjudaginn þá er næstum allur bekkurinn minn búinn að adda mér á facebook, samkvæmt bróður mínum á ég eftir að vera centre of attention næstu vikur (jibbí)

Saturday, August 25, 2012

Ferðin

Eftir 22 tíma ferðalag náðum við loksins að komast í Arrival Campið hér í Mexíkó, ég lak niður af þreytu um leið og ég komst upp í rúm. Ég hef aldrei verið jafn pirraður útí flugvöll eins og ég var á JFK, við þurftum s.s. að skipta um terminal þegar við lenntum og það átti ekki að vera meira vesen heldur en að taka eina skitna lest, en nei, lestin fór bara í öfuga átt, og eftir að hafa verið send bókstaflega í kringum það terminal þar sem lestin stoppaði og ákvað að vilja að fara í hina áttina, ákváðum við að labba þetta bara… í 30 stiga hita. Loks þegar við vorum komin í check in þá fengum við að vita það að gate-ið okkar væri í sama terminal-i sem við vorum föst á áður. Eftir allt þetta vesen komumst við þó til Mexíkó, nema það að sjálfboðaliðinn sem átti að sækja okkur lét ekki sá sig fyrr en eftir 2 tíma. Þá var einungis tveggja tíma rúta í Camp-ið þar sem við fengum að sofa.

Thursday, August 23, 2012

Wednesday, August 22, 2012

Nú fer að styttast í þetta, tæpir 35 klukkutímar í að ég fari í ár til Mexíkó. Ég verð í bæ sem heitir Tapachula og hann er syðsti bærinn í Mexíkó, ég verð alveg við landamæra Guatemala. Ég verð hjá 4ja manna fjölskyldu með strák á mínum aldri og 12 ára stelpu. Ég sé til hvort að ég endist að blogga eitthvað. :D